Owoce tropikalne mają dużą wartość odżywczą. Zawierają wiele składników mineralnych i witamin, a jednocześnie, są stosunkowo tanie, często więc wzbogacają dietę mieszkańców krajów rozwijających się - Gry online. Owoce tropikalne zbiera się przede wszystkim na gorących nizinach, większość z nich nie toleruje bowiem najmniejszego nawet mrozu.
Ananas - owoc o dziesiątkach niepozornych kwiatów. Jednym z najciekawszych owoców tropikalnych z rodziny ananasowatych jest ananas obejmujący 9 gatunków bylin. Zajrzyj na autoreferat pracy doktorskiej. Najbardziej znany gatunek to ananas jadalny występujący na terenie Ameryki Południowej (implanty stomatologiczne warszawa), głównie w rejonie Brazylii. Bardzo charakterystyczna jest budowa zewnętrzna tej rośliny - deska dębowa białystok. Przyjmuje on, bowiem postać gęstego kwiatostanu o około 100-150 niepozornych kwiatach na grubej, sięgającej nawet 1 metra łodydze daemon tools download. Wyrasta on spośród długich, sztywnych oraz zakończonych kolcami liści. Owoc ananasa przybiera złotożółtą barwę. Na szczycie natomiast wznosi się pęk liści dodający mu niezwykłego uroku. Wewnątrz ukryty jest słodki oraz aromatyczny miąższ, który może być spożywany zarówno na surowo jak i w postacie dżemów, soków oraz innych przetworów. Liście ananasa służą do produkcji włókna pina, swym wyglądem przypominającego jedwab. Ananas pełni bardzo ważną rolę, jako roślina uprawna. Jego największe plantacje występują na Hawajach, Filipinach, w Malezji oraz Chinach. Owoce ananasa dzięki dużej zawartości witamin, białka, węglowodanów oraz błonnika mają bardzo wysokie wartości odżywcze, co sprawia, że są wyjątkowo pożywne. Oprócz swych wartości odżywczych oraz walorów smakowych owoc ananasa zawiera mangan odpowiedzialny za proces prawidłowego rozwoju ludzkich komórek.
Liście wielu odmian banana zawierają włókna wykorzystywane do wyrobu worków oraz mat. Przykładem może być banan manilski z Filipin, z liści którego otrzymuje się cenione włókno – manilę. Szczególnie duże liście niektórych odmian mogą być używane do krycia dachów. Banany najlepiej rosną w regionach o gorącym i wilgotnym klimacie, gdzie temperatury nie spadają poniżej 11 °C, a roczne opady wynoszą co najmniej 1500 mm. W niższych temperaturach rośliny obumierają. Jeśli uprawiane są na obszarach suchszych, wymagają sztucznego nawadniania. Bananom szkodzą również silne wiatry. Niestety jeden z najważniejszych obszarów uprawy bananów – wyspy karaibskie – leży na szlakach tropikalnych huraganów, co podwyższa znacznie stopień ryzyka przy zakładaniu tam plantacji. Banany pochodzą z południowej i południowo-wschodniej Azji, skąd arabscy kupcy sprowadzili je do wschodniej Afryki, a europejscy podróżnicy zaczęli uprawiać banany na Wyspach Kanaryjskich. W 1516 r. pewien Hiszpan przewiózł je na Karaiby. Problem ten nie dotyczy bananów, które na tyle dobrze znoszą transport, że stały się przedmiotem ożywionej wymiany międzynarodowej i obecnie należą do najczęściej spożywanych owoców w Europie i Ameryce Północnej. Eksportuje się najczęściej odpowiednio zabezpieczone świeże owoce. Banany zawierają dużo węglowodanów (głównie cukrów), witaminy A i C, potas oraz fosfor. Kolejne zalety to niska zawartość tłuszczu, obecność białka i błonnika. Bananowce owocują po 12-15 miesiącach. Z bulwiastego kłącza wyrasta niby łodyga zbudowana ze ściśle przylegających do siebie pochew liściowych zakończona czubem potężnych liści kilkumetrowej długości. Na szczycie, na długim trzonku znajduje się owocostan złożony z co najmniej pięciu kiści po 10-20 bananów. Banany zrywa się zielone -jeśli dojrzewają na drzewie, tracą smak – a zjadane powinny być nie później niż miesiąc po zerwaniu. Dlatego zbiór, załadunek, transport i sprzedaż muszą być sprawnie zorganizowane. Banany muszą być przewożone w specjalnie zaprojektowanych statkach wyposażonych w chłodnie. Jedna z twardych odmian – plantan – zawiera więcej skrobi niż cukru. Owoc przed zjedzeniem musi być ugotowany. W niektórych regionach tropikalnych, na przykład w środkowo-wschodniej Afryce, plantan traktowany jest jak warzywo stanowiąc podstawę diety miejscowej ludności.