Świat roślin
Flora w Polsce i na świecie
Owoce tropikalne mają dużą wartość odżywczą. Zawierają wiele składników mineralnych i witamin, a jednocześnie, są stosunkowo tanie, często więc wzbogacają dietę mieszkańców krajów rozwijających się - rolety warszawa. Owoce tropikalne zbiera się przede wszystkim na gorących nizinach, większość z nich nie toleruje bowiem najmniejszego nawet mrozu.
Kategorie
Archiwum
Ananas - owoc o dziesiątkach niepozornych kwiatów. Jednym z najciekawszych owoców tropikalnych z rodziny ananasowatych jest ananas obejmujący 9 gatunków bylin. Zajrzyj na Kable svideo. Najbardziej znany gatunek to ananas jadalny występujący na terenie Ameryki Południowej (dormer loft conversion), głównie w rejonie Brazylii. Bardzo charakterystyczna jest budowa zewnętrzna tej rośliny - kroppsstrumpor. Przyjmuje on, bowiem postać gęstego kwiatostanu o około 100-150 niepozornych kwiatach na grubej, sięgającej nawet 1 metra łodydze dekarz warszawa. Wyrasta on spośród długich, sztywnych oraz zakończonych kolcami liści. Owoc ananasa przybiera złotożółtą barwę. Na szczycie natomiast wznosi się pęk liści dodający mu niezwykłego uroku - Projektory multimedialne. Wewnątrz ukryty jest słodki oraz aromatyczny miąższ, który może być spożywany zarówno na surowo jak i w postacie dżemów, soków oraz innych przetworów. Liście ananasa służą do produkcji włókna pina, swym wyglądem przypominającego jedwab. Ananas pełni bardzo ważną rolę, jako roślina uprawna. Jego największe plantacje występują na Hawajach, Filipinach, w Malezji oraz Chinach. Hotele Kielce - nowoczesny i w rewelacyjnym miejscu. Owoce ananasa dzięki dużej zawartości witamin, białka, węglowodanów oraz błonnika mają bardzo wysokie wartości odżywcze, co sprawia, że są wyjątkowo pożywne. Oprócz swych wartości odżywczych oraz walorów smakowych owoc ananasa zawiera mangan odpowiedzialny za proces prawidłowego rozwoju ludzkich komórek.
Rośliny oleiste
Istnieje wiele sposobów wykorzystania roślin oleistych. Niektóre oleje roślinne używane są w przemyśle, wykorzystuje się je również jako surowce do produkcji takich artykułów, jak farby oraz kosmetyki. O tym, jak wielką rolę odgrywają rośliny oleiste w handlu międzynarodowym mogliśmy się przekonać w 1993 roku, kiedy to między Stanami Zjednoczonymi a EWG zrodził się konflikt dotyczący limitów produkcyjnych oleju rzepakowego – rzepak był jedną z roślin, których uprawa była bardzo opłacalna po obu stronach Atlantyku. Na rozstrzygnięcie sporu trzeba było czekać kilka miesięcy. Do porozumienia doszło dopiero, kiedy kraje EWG zobowiązały się ograniczyć produkcję rzepaku oraz nie wprowadzać żadnych ograniczeń w imporcie tego produktu ze Stanów Zjednoczonych. Od wielu już lat podejmowane są próby zastąpienia olejem pochodzenia roślinnego kurczących się zasobów ropy naftowej w produkcji paliw pędnych. W procesie produkcji paliw pochodzenia roślinnego wykorzystuje się wszystkie części rośliny. Większość olei pochodzenia roślinnego w temperaturze pokojowej występuje w postaci płynnej, jedynie niektóre, takie jak na przykład olej kokosowy, mają postać stałą. U większości roślin oleistych, takich jak soja, rzepak, słonecznik, olej znajduje się głównie w nasionach (do 60 procent). Olej ten stanowi pewnego rodzaju zapas dla nasion; dostarcza on energii niezbędnej w procesie kiełkowania. W innych, jak w przypadku oliwek, olej uzyskuje się z owoców. Rośliny oleiste rosną przede wszystkim w klimacie gorącym, zwrotnikowym lub podzwrotnikowym. Niektóre uprawia się również w klimacie umiarkowanym – najbardziej rozpowszechnione w naszej strefie klimatycznej są rzepak, słonecznik, len i gorczyca. Olej zawierają również orzechy niektórych drzew, zwłaszcza migdały i orzechy włoskie. Są dwa rodzaje migdałów, słodkie i gorzkie. Oba zawierają olej, z tym, że z gorzkich należy najpierw usunąć substancje szkodliwe. Migdały gorzkie oprócz tłuszczu zawierają glukozę. Orzechy włoskie zawierają procentowo mniej więcej tyle samo tłuszczu, co boczek.
Zastosowanie oleju
Wśród roślin oleistych królują oliwki europejskie. Oliwa z oliwek jest uważana za najlepszy dodatek do sałatek, ze względu na swój wysoko ceniony smak i aromat. Jednocześnie jest jednak najdroższa w produkcji. Drzewa oliwne uprawiane są w krajach śródziemnomorskich od ponad 5 tysięcy lat. Są one długowieczne, na Bliskim Wschodzie znaleźć można okazy liczące sobie nawet 2 tysiące lat. Po dziś dzień największe gaje oliwne znajdują się w krajach śródziemnomorskich, tamtejszy klimat jest bowiem wręcz idealny dla tej rośliny. Największymi producentami oliwek są Włochy, Hiszpania i Grecja. Hiszpania i Włochy dostarczają połowę światowej produkcji oliwek. To z nich właśnie pochodzi większa część dostępnego na rynkach światowych oleju z oliwek – około 90% zbiorów przeznacza się tam do produkcji oleju. Gaje oliwne spotkać można również w innych częściach świata, najwięcej w Ameryce Południowej. Oliwę z oliwek uzyskuje się w procesie wytłaczania na zimno. Najwyższej jakości olej, tzw. oliwa nicejska pochodzi z pierwszego wyciśnięcia. Klarowność zyskuje ona dzięki odwirowaniu.Oprócz oliwy z oliwek, w kuchni używa się też oleju rzepakowego, słonecznikowego, krokoszowe-go i sojowego. W przemyśle spożywczym wykorzystuje się te i inne oleje do produkcji margaryny i innych tłuszczów do smarowania pieczywa, do pieczenia, produkcji lodów i słodyczy. Wiele roślin zawiera olejki eteryczne, cenione ze względu na zapach. W chłodniejszym klimacie północnej części świata rośnie wiele ziół zawierających takie aromatyczne olejki, między innymi -lawenda, majeranek, rozmaryn, mięta pieprzowa i zielona oraz tymianek. Z regionów o cieplejszym klimacie pochodzą bardziej egzotyczne zapachy. Jednym z najbardziej cenionych olejków eterycznych jest olejek różany otrzymywany w procesie destylacji z płatków kwiatów róży damasceńskiej. Aby uzyskać 100 gramów olejku różanego, trzeba przepuścić strumień gorącej pary przez około 360 kg płatków zerwanych z 800 tysięcy kwiatów róż. Największym producentem olejku różanego jest Bułgaria. W kraju tym tysiące ludzi jest zatrudnionych na plantacjach róż. Kolejne miejsca na liście producentów tego olejku zajmują Turcja i Iran. Do roślin dostarczających inne olejki eteryczne należą pelargonie (olejek geraniowy), jaśmin i pączki kwiatowe goździkowca korzennego. Olejek cytrynowy, uzyskiwany ze skórek cytryny, jest używany głównie w przemyśle chemicznym i kosmetycznym, do aromatyzowania mydeł, szamponów, proszków i innych środków czyszczących. Z liści i gałązek pomarańczy gorzkiej wytwarza się tak zwany olejek petit grain, wykorzystywany do komponowania zapachów perfum. Największym producentem olejku petit grain jest Paragwaj. Najbardziej znanym olejem roślinnym stosowanym w medycynie jest olej rycynowy – otrzymywany z nasion rącznika. Olej rycynowy od wielu lat stosuje się jako środek przeczyszczający. Otrzymywany z tropikalnego drzewa olej chaulmugrowy (uspianowy), przez wiele stuleci wykorzystywany byl przez chińskich lekarzy w leczeniu chorób skóry, w tym również trądu. Lekarze próbowali leczyć nim trąd, do czasu, kiedy wynaleziono terapię antybiotykową. Olejek eukaliptusowy jest składnikiem wielu płynów do płukania gardła, inhalatorów, pastylek przeciwkaszlowych i maści rozgrzewających. Na bazie olejku terpentynowego wytwarzano niegdyś maści na zwichnięcia, maścią terpentynową nacierano także plecy i klatkę piersiową, aby złagodzić objawy przeziębienia. Obecnie oleju terpentynowego używa się głównie w weterynarii. Olej terpentynowy otrzymuje się poprzez destylację żywicy sosnowej. Wiele olejków aromatycznych wykorzystywanych jest w aromatoterapii – wciera sieje w skórę, aby zmniejszyć napięcie mięśniowe mogące być przyczyną wielu przewlekłych bólów.
Pozyskanie oleju
Cztery rośliny oleiste – bawełna, kukurydza, soja i orzechy ziemne (arachidowe) są wszechstronnie użytkowe. Poza tym, że pozyskuje się z nich olej, wykorzystuje sieje również do wielu innych celów. Bawełna ceniona jest ze względu na delikatne włókno. Dzięki kulom bawełny porywanym przez wiatr nasiona tej rośliny mogły się w stanie dzikim efektywniej rozprzestrzeniać. Obecnie nasiona wykorzystuje się do produkcji oleju szeroko stosowanego w przemyśle spożywczym, a wytłoki służą do produkcji pasz dla zwierząt. Kolejną rośliną oleistą wszechstronnego zastosowania jest pochodząca z Ameryki kukurydza. Ziarno kukurydzy używane jest m.in. do produkcji płatków śniadaniowych i mąki. Z kukurydzy uzyskuje się również olej wykorzystywany do smażenia i przyprawiania sałatek. Soja jest źródłem białek z powodzeniem zastępujących białka pochodzenia zwierzęcego, dlatego jest chętnie używana w kuchni wegetariańskiej. Olej sojowy występuje w trzech formach. Po pierwszej rafinacji (oczyszczeniu) wykorzystuje się go do produkcji mydła i lakierów. Po drugim oczyszczeniu olej traci swój silny zapach i smak i wówczas już może być używany do produkcji margaryny, do smażenia i jako olej sałatkowy. Trzecia forma, tak zwana lecytyna, ma prawie stałą konsystencję – wykorzystuje się ją do produkcji kosmetyków, lodów i słodyczy. Istnieje kilka sposobów pozyskiwania oleju z owoców i nasion. Najskuteczniejszą metodą jest wypłukiwanie za pomocą chemicznych rozpuszczalników. Wypłukane części roślin są odcedzane, a rozpuszczalnik wyparowuje. W ten sposób pozostaje czysty olej. Jako rozpuszczalników używa się różnych substancji, najczęściej pochodnych ropy naftowej, na przykład eteru naftowego. Olej można również uzyskać poprzez wyciskanie. Pod olbrzymim ciśnieniem cały olej z surowca roślinnego wycieka. Powstają przy tym znaczne ilości ciepła, które sprawiają, że zmienia się kolor oleju. Wytłaczanie pod mniejszym ciśnieniem nie powoduje zmiany koloru, jednak przy użyciu tej metody nie udaje się wycisnąć całego oleju zawartego w roślinach, dlatego to, co pozostaje, zalewa się jeszcze rozpuszczalnikiem. Wielkość ciśnienia odgrywa czasami niezwykle ważną rolę. Tak jest w przypadku oleju rycynowego, który uzyskuje się z nasion rącznika. Nasiona te zawierają silną truciznę, jednak jeśli olej wyciska się z nich pod wpływem niskiego ciśnienia, substancje trujące pozostają w wytłokach. Techniczny olej rycynowy, w którym obecność trucizny jest dopuszczalna, używany m.in. do produkcji smarów i garbowania skór, można wytłaczać pod wysokim ciśnieniem.