Owoce tropikalne mają dużą wartość odżywczą. Zawierają wiele składników mineralnych i witamin, a jednocześnie, są stosunkowo tanie, często więc wzbogacają dietę mieszkańców krajów rozwijających się - Ławki ogrodowe. Owoce tropikalne zbiera się przede wszystkim na gorących nizinach, większość z nich nie toleruje bowiem najmniejszego nawet mrozu.
Ananas - owoc o dziesiątkach niepozornych kwiatów. Jednym z najciekawszych owoców tropikalnych z rodziny ananasowatych jest ananas obejmujący 9 gatunków bylin. Zajrzyj na catering wrocław . Najbardziej znany gatunek to ananas jadalny występujący na terenie Ameryki Południowej (przedszkole dla psów), głównie w rejonie Brazylii. Bardzo charakterystyczna jest budowa zewnętrzna tej rośliny - cytologia warszawa. Przyjmuje on, bowiem postać gęstego kwiatostanu o około 100-150 niepozornych kwiatach na grubej, sięgającej nawet 1 metra łodydze stoiska targowe. Wyrasta on spośród długich, sztywnych oraz zakończonych kolcami liści. Owoc ananasa przybiera złotożółtą barwę. Na szczycie natomiast wznosi się pęk liści dodający mu niezwykłego uroku - weterynarz kraków 24h. Wewnątrz ukryty jest słodki oraz aromatyczny miąższ, który może być spożywany zarówno na surowo jak i w postacie dżemów, soków, domki ogrodowe oraz innych przetworów. Liście ananasa służą do produkcji włókna pina, swym wyglądem przypominającego jedwab. Ananas pełni bardzo ważną rolę, jako roślina uprawna. Jego największe plantacje występują na Hawajach, Filipinach, w Malezji oraz Chinach. Polskie strony www to polski hosting. Owoce ananasa dzięki dużej zawartości witamin, białka, węglowodanów oraz błonnika mają bardzo wysokie wartości odżywcze, co sprawia, że są wyjątkowo pożywne. Oprócz swych wartości odżywczych oraz walorów smakowych owoc ananasa zawiera mangan odpowiedzialny za proces prawidłowego rozwoju ludzkich komórek.
Mango – owoc rodem z Indii. Mango to owoc wywodzący się z rodziny nanerczowatych. Najczęściej występujący to mango indyjskie zwane również posmaczem indyjskim. Najczęściej występuje ono na obszarze Indii, Malezji, Chin oraz Filipin, a więc w części Azji Południowo-Wschodniej. Ta nietypowa roślina najlepiej rozwija się w klimacie zwrotnikowym oraz podzwrotnikowym. Drzewo mango odznacza się spośród innych swą długowiecznością. Rosną one nawet ponad 300 lat dając soczyste owoce. Niekiedy wzbijają się one na wysokość nawet 30 metrów. Posiadają podłużne, zebrane w rozety liście o długości około 25 centymetrów. Charakterystyczne są również jego kwiatostany składające się nawet z 7000 kwiatów o żółtej lub czerwonej barwie. Owoce mango sięgające 20 centymetrów pestkowce, które początkowo przybierają ciemnozieloną barwę, która w okresie dojrzewania emanuje kolorem złota oraz czerwieni. Mają one bardzo cienką a zarazem twardą skórkę, pod którą ukryty jest pomarańczowo-żółty miąższ a nietypowym aromacie. Drzewa mango znajdują swe zastosowanie głównie, jako rośliny uprawne. Jest to, bowiem najważniejszy owoc uprawiany w Indiach stanowiący połowę produkcji owoców w tym rejonie. Podobnie jest w Birmie, Syjamie oraz Pakistanie, gdzie uprawy mango osiągają bardzo wysokie rozmiary. Banan – największy przysmak nie tylko małp ale i uwielbiany przez człowieka. Owocem cieszącym się największym zainteresowaniem wśród bylin jest pochodzący z rodziny bananowatych banan. Swym rodzajem obejmuje on około 80 gatunków rosnących głównie w strefie międzyzwrotnikowej Azji oraz Afryki. Są to, więc regiony ciepłe oraz wilgotne. Im, bowiem wyższa temperatura, a klimat bardziej wilgotny tym owoc banana jest lepszej jakości. Łodyga drzewa bananowego pokryta jest gęstymi liśćmi, które na szczycie przyjmują postać ogromnego pióropuszu. Kwiaty banana tworzą zwisający kwiatostan zapylany przez ptaki lub nietoperze. Owoce natomiast to podłużna, o żółtej barwie jagoda z twardymi nasionami długa na 20 centymetrów. Drzewo banana ma znaczenie przede wszystkim, jako roślina uprawna – zwłaszcza odmiana banana zwyczajnego. Jego głównymi producentami są Indie, Brazylia oraz Ekwador i Filipiny. Dzięki zawartości wielu węglowodanów, błonnika, tłuszczy, błonnika oraz substancji mineralnych posiada bardzo dużą wartość odżywczą. Zaledwie w 100 gramach jego owocu zawiera od 81 do 103 kalorii. Banany są również bogate w beta-karoten, witaminę B oraz witaminę C, które dzięki grubej skórce nie ulegają zniszczeniu i są odpowiednio chronione.
Ananasy sprzedaje się przede wszystkim w puszkach. Puszki zawierają plasterki owoców zanurzone w soku. Pozostałe części rośliny wykorzystuje się do produkcji paszy dla bydła oraz lekarstw. Z włókna ananasowego, tzw. piny, mieszkańcy Filipin wytwarzają delikatne tkaniny. Podobnie jak w przypadku bananów, większość ananasów trafiających na rynek pochodzi z wielkich plantacji, zwykle położonych w pobliżu przetwórni spożywczych. Ananasy najlepiej rosną na stosunkowo suchych glebach na gorących, przybrzeżnych nizinach. Nadmiar wody może zaszkodzić roślinom, jednak w regionach zbyt suchych plantacje muszą być nawadniane. Prawdopodobnie pierwotnie ananasy rosły tylko na terenie obecnej Brazylii, jednak kiedy Krzysztof Kolumb w roku 1492 dotarł do Ameryki, spotkać je można już było w całej Ameryce Południowej i Środkowej. Początki komercyjnej uprawy ananasów przypadają na połowę XIX wieku. Obecnie największymi producentami ananasów są Filipiny, Tajlandia, Brazylia, Indie, USA, Chiny i Wietnam. Daktyle już pięć tysięcy lat temu stanowiły jeden z podstawowych składników diety ludów zamieszkujących gorące, pustynne regiony północnej Afryki i południowo-zachodniej Azji. Palma daktylowa może rodzić owoce nawet przez 150 lat, z czasem jednak daje ich coraz mniej. Ma ona długie korzenie, które sięgają głęboko w grunt w poszukiwaniu wody. Roślina ta zwykle rośnie w pobliżu oaz oraz wzdłuż brzegów rzek, które przepływają przez pustynię, tak jak na przykład Nil. Aby zakwitnąć, palma daktylowa wymaga wysokich temperatur, względnie suchego powietrza i bezchmurnego nieba. W odróżnieniu od innych tropikalnych drzew owocowych dobrze znosi przymrozki, jakie czasami, zwłaszcza w zimie, występują na pustyniach. Ta cecha wyróżnia palmy daktylowe spośród wszystkich innych drzew tropikalnych. Daktyle wciąż stanowią jeden z ważniejszych składników diety mieszkańców oaz. Owoce te spożywane są w krajach, w których się je uprawia. Do największych producentów daktyli należą: Egipt, Arabia Saudyjska, Iran, Pakistan i Algieria. W Iraku, który był niegdyś największym eksporterem daktyli, uprawia się je w dolinach Eufratu i Tygrysa. W Izraelu daktyle uprawia się na wielkich plantacjach. Spośród wielu pozostałych owoców tropikalnych najbardziej rozpowszechnione są orzechy kokosowe. Często jednak wykorzystuje się je głównie jako źródło tłuszczu roślinnego. Drzewo chlebowca występuje w stanie dzikim w południowo-wschodniej Azji i Oceanii. Jego duże jadalne owoce stanowią podstawowy składnik diety wielu Polinezyjczyków. Miąższ owoców chlebowca po upieczeniu jest w smaku bardzo podobny do chleba. Obecnie drzewa chlebowca uprawiane są również w Brazylii, na Karaibach i w innych częściach Ameryki. Bogate w witaminy A i C mango pochodzi z Indii i Malezji. Obecnie największymi producentami mango są: Brazylia, Indie, Meksyk, Filipiny i USA. Większość owoców mango spożywana jest w krajach, w których się je uprawia. Niewielka część zbiorów tego delikatnego owocu jest eksportowana. Mango można jednak puszkować, bardzo smaczny jest też sok z tego owocu. Innym bardzo popularnym owocem, stanowiącym główne danie śniadaniowe w wielu krajach tropikalnych jest papaja, owoc byliny przypominającej swym wyglądem palmę. Papaja zawiera dużo witaminy A i C, jednak z tych samych względów co mango nie nadaje się do transportu i przechowywania. Papaja pochodzi z Ameryki Środkowej, obecnie uprawia sieją głównie w Brazylii, Chile, Indonezji, Indiach i Meksyku.